Pau Brasil

PAU BRASIL

Brazilië heeft zijn naam te danken aan de Portugezen die in de koloniale tijd, net als wij Nederlanders en andere Europese naties, de zeeën (afschuimden) bevoeren om overal land in te pikken en rijkdommen te vergaren.
De invasie van de Portugezen geschiedde in 1492 via de Atlantische oceaan in een bosrijke streek waar de boom PAU BRASIL al gauw ontdekt werd als een houtsoort van grote kwaliteit waarvan men in Europa luxe meubels maakte en zelfs gebruikte voor viool, harp en andere klassieke muziekinstrumenten. De genoemde boom produceerde in z´n schors een roodachtig vocht en die kleur leek op een smeulend, zwak vlammend vuurtje in de Portugese taal `brasa` genoemd. Vandaar de naam van het land BRASIL.

Brasilhout
Brasilhout was voor de rovers van weleer een grote rijkdom en is dat na eeuwen nog steeds. Nu zijn het de op geld beluste multinationals en andere corrupte lokale bendes (waaronder politici) die nog steeds illegaal, ondanks een beschermende wetgeving, criminele ontbossing plegen. Trouwens de houtsoort Pau Brasil waar het land naar genoemd werd, bestaat in de streek waar de Portugezen het land binnen vielen, alleen nog maar een door prikkeldraad omgeven en klein gebied ter bescherming van de weinige bomen die de ongebreidelde houtkap van weleer overleefden.
Zoals gezegd, is er door de eeuwen heen veel geplunderd ook in het grootste woud ter wereld, het Amazonegebied. Toen ik in de tachtiger jaren in het verre binnenland van de Amazonas langs de rivier Juruá werkte, zag ik van dichtbij hoe het regenwoud geschonden werd. De grootste plunderaars waren de eigenaren van houtzagerijen. Met motorzagen en tractoren, die met zware kettingen de bomen omver trokken, richtten ze de onherstelbare vernielingen aan.

Rubbertapper
Jammer genoeg waren veel rubbertappers ook verplicht om voor de houtmarkt geschikte bomen te rooien. Het was pure noodzaak. De prijzen die hij kreeg voor zijn rubber, maniokmeel en gezouten vis waren zó laag dat hij wel hout moest kappen en verkopen om te overleven. Trouwens, het was hem duidelijk aan te zien dat deze, van zijn kant gezien, minimale vernietiging van de natuur lijnrecht inging tegen zijn aard en principes.
Wat hij nodig had was een stuk bos waar hij zelf als bewoner de baas kon zijn en geholpen zou worden met waardevolle bosproducten te exploiteren (waaronder ingrediënten voor medicijnen) en aan de man te brengen. Het werden uiteindelijk de “Bosreservaten” die, na jarenlange strijd, van de regeringsautoriteiten waren afgedwongen, en de woudbewoners een meer menswaardig bestaan gaven.
De heruitgave van mijn boekje “Juruá, de wenende rivier” kreeg in 2007 de Braziliaanse naam van: “BOSRESERVATEN…..veel levenskansen.” De inleiding laat een foto en een voor mij geschreven kerstboodschap zien van CHICO MENDES, een grote voorvechter van bosreservaten die vanwege dit ideaal vermoord werd.

Bosreservaat geeft oerwoudbewoners rechten
Het 1ste Bosreservaat dat in 1990 werd gecreëerd kreeg zijn naam mee en dankzij de aanhoudende strijd van de oerwoudbewoners, die zich weten te organiseren om voor hun rechten op te komen, zijn er tegenwoordig tientallen van die Reservaten te melden.
Het is duidelijk dat het Landpastoraat van onze kerk altijd een sterke band daarmee heeft en de families steunen die hun toekomst bevochten (en nog bevechten) voor een leven in Bosreservaten.
Zo helpt het huidige, door de Pro-Amazonas gesteund project, gezinnen met het telen van vruchtbomen. Dit gebeurt in een geschonden woud waar bomen van goede marktwaarde geveld werden en er nu, onder de resterende bosgroei, fruitbomen gepland worden die winst opleveren en de eenzijdige voeding (van visbonen en maniok) overwinnen. Het eten van fris fruit zal de gezondheid van ´onze´ mensen zeer ten goede komt.

Nieuws & Updates

Nieuwsbrief

Website by JDI-ICT