Memoriam Jan van Gessel

In Memoriam Jan van Gessel


Door pater Jan Derickx

Jan van Gessel is lange tijd de voortrekker geweest van Pro Amazonas. Hij was een gedreven bestuurslid en is dan ook benoemd tot erelid van Pro Amazonas. Hij was de zwager van Jan Derickx. Na zijn overlijden op 7 februari 2009 kwam pater Jan Derickx over naar Nederland. Dit in plaats van september, zoals eigenlijk de bedoeling was.

Lieve Mien, familie en vrienden die afscheid genomen hebben van Jan van Gessel. Zijn lijdensweg is na een lange strijd beëindigd. Zijn dood, lange tijd voorzien, kwam toch nog onverwacht.
Ik had al lang besloten dat ik bij het afscheid van Jan zou overkomen want heb ik zoveel aan jou en Mien te danken. De Middelhovenstraat en (later Treubstraat) werd na de dood van mijn ouders m´n thuisadres. Bovendien heb ik in het verre verleden nooit kunnen overkomen voor het afscheid van vader en moeder.

Dus was ik in mijn verlofperiode bij Jan en Mien thuis waarvoor ik jullie heel dankbaar ben. Het was niet altijd gemakkelijk om mij over de vloer hebben en was ik soms lastig door me bv. niet aan de afgesproken etenstijd te houden.
Verder brachten mijn verlofperioden altijd extra werk met zich mee en moesten jullie vaak opdraven met thee, koffie, soep of een hapje mee eten voor extra bezoekers die op visite kwamen. En dat deden jullie altijd met toewijding en plezier. Mien voor de koffie, thee of koek en Jan voor de limonade, wijntje of borrel.
We hebben heel wat gescrabbeld in al die verlofperioden en ook dat was gezellig. We kibbelden wel eens bij dit spelletje: ´Man je zet alles vast, hoe kun je nou zo´n raar woord leggen, we kunnen geen kant meer op` was soms je commentaar en vond je het ook maar niks als ik bij een moeilijke letter naar een woordenboek greep.
En het was bij dit gezellige samenzijn met soms kibbelen, dat ik Mien wel eens hoorde zeggen: ‘je bent een eigenwieze van Gessel…’ ( met respect voor alle van Gessels )
Verder staat er op het gedachtenisprentje dat je Sociaal Bewogen was en hoe…. Ik heb dat met veel Brazilianen in al die missiejaren mogen ondervinden. Samen met Jan Albers was jij in de zeventiger jaren bij de oprichting van JANBOEL die veel deed voor m´n projecten in de Amazonas.
Jan Eijssink, Jan Lafeber, Jan Maresch en Jan Albers zijn jou voorgegaan. Ik ben de laatste Jan die nu ook in een bos staat waar veel bomen vallen.
(Trouwens ik sta bij een tropenbos. Hardhout dus… maar het is me niet aan te zien….)
Samen met Mien bezocht je in de Amazonas twee van de drie plekken waar ik m´n hele leven als missionaris gewerkt heb. We vaarden op de ´Wenende rivier´ (de Juruá) toen we de gastvrije rivierbewoners bezochten en waar we van een nog ongerepte natuur konden genieten. Op die reis vermaakte je de kinderen met je mondharmonica. Ze sprongen om je heen en liepen achter je aan. ´De rattenvanger van Hamelen ´zei Mien toen.
Jaren later bezochten jullie me in Belèm en zag je van dicht bij onze werken. Ik zeg met opzet ONZE werken omdat de parochie van Benguí zoveel aan de Pro-Amazonas te danken heeft. Ook van dit thuisfront waren jij en Mien de grote voorvechters. Je schreef Infoboekjes en rondzendbrieven. Die gooide je dan zelf in de brievenbus in Dieren en omstreek. ´Fietsen is gezond en het scheelt weer een stel postzegels´ zei je dan als je tijdens een plensbui weer thuis kwam. Ook in de P.A. administratie was je zeer nauwgezet. Je deed dat met veel zorg en toewijding zoals met het bijhouden van een club- of familiekas. Je werd daarom wel eens een mierenneuker genoemd en daar kon je wel tegen. Juist jij die bij de ontdekking van je ziekte zei: ´we houden de humor bij de tumor’.
Jan, zwager en vriend. Bedankt voor alles. Ook namens vele misdeelde Brazilianen die door jouw sociale bewogenheid en inzet geholpen werden. God zal het je lonen.

Nieuws & Updates

Nieuwsbrief

Website by JDI-ICT